Gani Mevlam nasib etse
Varsam ağlayı ağlayı
Medine’deki Muhammedi
Görsem ağlayı ağlayı
Delil yapışsa elime
Lebbeyk öğretse dilime
ıhram bezini belime
Sarsam ağlayı ağlayı
Akıtırlar hayvan kanı
Esirgemez kimse canı
şol meydanda koç kurbanı
Kessem ağlayı ağlayı
Hüccac döner yana yana
Ciğerim döndü büryana MEHMET FATİH KARAKAN
şol zemzemden kana kana
içsem ağlayı ağlayı
Derviş Yunus der can ile
Kul olmuşum iman ile
Dilim Zikr-i Kur’an ile
Varsam ağlayı ağlayı
Bir köşede yalnız başına yaşayan bir meczup vardı. Şöhretli biri meczubun yanına gidip der ki
Sende liyakat görüyüorum ben. Bütün duygularını bir tek yere bağlamış orada toplamışsın. Kalbin perişan aklın dağınık değil.
Meczup
Ben nasıl dediğin mevki de olayım ki Beni büütn gün sinekler rahatsız eder geceleri de pireler uyutmaz. Nemrud’un burnuna küçücük bir sivrisinek girmiş o sersemin beynini doldurmuştu. Bil mem ki ben de zamanın Nemrud’u muyum ki Sevgiliden nasibim yalnız sinek ve pire der.