Zeynep’le annesi, o içinde her şey olan kitabı, yani Kur’ân’ı okumaya başladılar Önce annesinin ağzından bir fısıltı duyar gibi oldu Zeynep “Efendim?” dedi Kendisine bir şey söylendiğini sanmıştı “Besmele çektim” dedi annesi “Bismillahirrahmanirrahim”

Zeynep şimdi daha iyi duymuştu “Dedem beni kucağına alırken de aynı şeyi söylemişti” dedi

Annesi gülümsedi

“Çünkü her işin başı ‘Bismillah’tır Her işe başlarken ‘Bismillahirrahmanirrahim’ deriz Kur’ân okumaya başlarken de, yemek yapmaya başlarken de”

Zeynepcik sormadan edemedi:

“Neden bismillah diyoruz ki? Sebebini tam anlayamadım”

Annesi gözlerinin içine baktı Zeynep’in Bu bakış çok hoşuna giderdi Annesinin gözlerinin içinde kendisini görebiliyordu

Annesi anlatmaya başladı

“Hani, hatırlar mısın, bir masalda, ‘Açıl susam açıl!’ deyince açılan bir kapı vardı Kapı bu sözü söylemeden açılmıyordu”

Zeynep başını salladı Annesinin gözlerinin içindeki Zeynep de salladı başını

“Biz bu söze ‘parola’ diyoruz Dün seyrettiğimiz filmde de vardı, hatırlasana Kapıya bir yabancı gelirse, parolayı soruyorlardı Bilemezse içeri almıyorlardı Parolayı bilmeyen dışarda kalıyor, yabancı ve düşman sayılıyor Ama parolayı söyleyince, herkes dost olduğunu anlıyor ve sana öyle davranıyor”

Zeynep bütün bunların “Bismillahirrahmanirrahim”le ilgisini merak ediyordu Gözlerini annesinin gözlerinden ayırmadan öylece durdu Dudakları aralanmıştı meraktan

“Bismillah da onun gibi bir parola işte!” dedi annesi “Bir işi yapmaya başlayınca, varlıklar âleminin kapısını aralarsın Onların seni tanımasını, sana destek olmasını umarsın O zaman bir işe başlar başlamaz, kendini tanıtman gerek Onları ve seni yaratan Allah adına burada olduğunu söylemelisin İşte ‘Bismillah’ diyerek, Allah’ın adıyla iş yaptığını hatırlatırsın, O’nun kulu olduğunu hatırlarsın, O’nun izniyle hareket ettiğini söylemiş olursun Yani, bu âlemin parolasını fısıldamış olursun Eğer parolayı söylemezsen, yabancı ve düşman sanılırsın Bir bahçeye izinsiz girmek gibi bir şey bu! O zaman sana kapılar açılmaz, işlerin kolaylaşmaz Parolayı söylersen kapılar açılır, yabancılık çekmezsin, hiçbir şey de sana yabancı ve düşmanmış gibi gözükmez

“İşte biz de ‘Bismillah’ diyerek başlıyoruz okumaya; tâ ki Rabbimizin söyledikleri bize açılsın ve ne sorumuz varsa cevaplansın”

Zeynep, “Şimdi ‘Bismillah’ deyince Kur’ân’ın kapağı kendiliğinden mi açılacak?” diye sordu

Annesi bu masumca soruya tebessümle karşılık verdi Biraz gülüştüler

“Aslında, evet!” dedi annesi “Biz Allah adına açacağız Kur’ân’ı ve o da bize sırlarını açacak, sorularımızı cevaplayacak”

“Hadi var mısın?” dedi annesi Elinden tuttu Zeynep’in

Kur’ân’ın ilk kapağını Zeynep’in minik elleri kaldırdı Ama önce parolayı söyledi: “Mismillah!”

Tags: Çocuğumla her güne bir ayet Bismillahirrahmanirrahim, Çocuk ve Besmele, Çocuk ve Din, Çocuk ve dua, Çocuk ve Dualar, Çocuk ve İslam, Çocuk ve Müslümanlık, dini chat, dini sohbet, dini sohbet odaları, Dua, dualar, iman, inanç, islam, islami bilgi, İslami Bilgiler, islami chat, islami sohbet, islami sohbet odaları, islami sohbetçiler, islamisohbetciler, mumin, müslüman, sohbet islam, sohbet odaları, sure, Sureler

Tags: Çocuk ve İslam, Çocuk ve kuran, Çocuklar için kuran öğrenme, Çocuklar Kuran öğrensin, dini chat, dini sohbet, Elifbası, inanç, islam, islami bilgi, İslami Bilgiler, islami chat, islami sohbet, islami sohbet odaları, islami sohbetçiler, islamichat, islamın şartları, islamisohbetciler, Kuran, Kuran -ı Kerim, Kuran ve çocuk, sohbet, sohbet islam, sohbet odaları

Hazret-i Ömer in Halifeliği (Devlet Başkanlığı) zamanıydı. Başkent Medine ye yabancı bir kervan geldi. Develerini yıkıp, konakladılar… Halife her zaman olduğu gibi, gece şehri dolaşmaya çıktı. Yolda, Eshâb dan (Sevgili Peygamberimizin arkadaşlarından) Hazret-i Abdurrahman a rastladı. Ona dedi ki: – Ey Avfın oğlu! Gel, seninle bu gece misafirimiz olan kervanı bekleyelim.Onlar rahat uyusunlar. Çünkü yorgundurlar.Canları ve malları herhangi bir zarara uğramasın!… Hazret-i Ömer bu teklifte bulununca, Hazret-i Abdurrahman da seve seve kabul etti. Birlikte kervanın etrafında göz-kulak olmaya başladılar.

O sırada yakındaki bir evden çocuk ağlaması işitildi.Çocuğun sesi kesilmediği için, Halife evin kapısına gitti. İçeride bulunanlara, Küçüğü susturmalarını rica etti. Sonra dönüp geldi. Gece boyunca, çocuğun sesi işitildikçe, birkaç kere daha evin kapısına gitti.Çocuğun ağlaması bir türlü dinmiyordu. Seher vakti olunca, Hazret-i Ömer son defa oraya gitti. Çocuğun annesine:

- Sen ne biçim anasın! Bütün gece evlâdını ağlattın. Belli ki, açtı! diye çıkıştı. Kadıncağız cevap verdi:

- Halimi anlamadan niçin beni azarlıyorsun? Hazret-i Ömer, kendini tanıtmadan sordu:

- Haline ne olmuş?

- Çocuğu sütten kesmiştim..

- Sütün yoksa başka şeyler yedirseydin.

- Evde onun yiyeceği birşey yok ki, biz çok fakiriz…

- Çocuğun kaç yaşında?

- Daha yaşını doldurmadı. İşte bu cevap üzerine Hazret-i Ömer öfkelendi.

- Peki niçin bu kadar küçük bir yavruyu sütten kestin? Kadıncağız içini çekti:

- Halifemiz Hazret-i Ömer e Cenâb ı Hak insaflar versin.Çocuklar sütten kesilmeyince, bizim gibi bir fakire nafaka vermez.Fakirlik maaşı bağlamaz. Onun için yavrumu erkenden sütten kestim.Bunun üzerine Halife ağlayarak mescide girdi. Gözyaşları yüzünden namazı zorla kıldırdı. Selâm verdikten sonra cemâate döndü. Gene ağlayarak:

- Sizin Ömer inize yazıklar olsun!.. Sizin Ömer inize yazıklar olsun!.. diyerek kendini suçladı.Sonra bütün Medine halkına, tellallar (haberciler) çıkarttı. Onlar da bildirdiler ki:

- Hangi Müslümanın oğlu veya kızı dünyaya gelirse, hemen Halifeye bildirsin.Beytülmal dan (hazineden) nafaka (maaş) verilecektir. Hiç kimse nafaka yüzünden evladını vaktinden önce sütten kesmesin!.. O günden sonra artık Medine de, açlık sebebiyle ağlayan çocuk sesi işitilmedi. Bu hadiseden epeyce zaman sonra Medine de kıtlık baş gösterdi. Hazret-i Ömer, hemen bir deve kestirdi ve Etini fakirkere dağıtın! diye emretti. Görevli, etlerin güzel bir parçasını da Hazret-i Ömer e ayırdı. Yemek zamanı olunca, iyice pişirip Halifenin önüne getirdi.Hazret-i Ömer hayretle sordu:

- Bu yemek neredendir?

- Efendim, kesilmesini emir buyurduğunuz deveden size düşen paydır… Hazret-i Peygamberin sevgilisi Koca Ömer in rengi değişti:

- Devenin iyi yerlerini kendisi yiyip, artanı fakirlere vermek çok kötü bir şeydir,dedi. Hemen bu yemeği kaldır ve çocuk sahibi, fakir bir aileye götür. Az sonra önüne gelen Kuru arpa ekmeği ile zeytinyağını Bismillahirrahmanirrahim diyerek afiyetle ve gönül rahatlığıyla yedi. İşte bu yüzden bütün âlimler fikir birliği etmişlerdir ki:

Hazret-i Ömerin adâleti, kendinden önce ve sonrakilerden daha büyüktür

Tags: Ağlayan Çocuk.., Bismillahirrahmanirrahim, Çocuk ve İslam, dini chat, dini hikayeler, dini sohbet, Hazret-i Ömer, Hazret-i Ömerin adâleti, İslam ve Çocuk, İslami Bilgiler, islami chat, islami sohbet, islami sohbet odaları, islami sohbetçiler, islamisohbetciler, sohbet, sohbet islam, sohbet odaları

 Danıştay’ın son kararıyla başlayan tartışmaların özü, bu ülkenin çocuklarının kime ait olduğu ve kimin kulu olacağı meselesidir, gerisi teferruattır.

Vay efendim, “İstanbul Barosu kendisini ilgilendirmeyen ve taraf olmadığı bir konuda Danıştay’a dava açamaz”mış, Danıştay daha önceki bir kararında katsayı meselesinde son sözün ancak YÖK’e ait olduğunu bildirdiği halde şimdi nasıl oluyor da kendisi YÖK’ün kararını durduruyor”muş. “Bu, meslek liselerine ve bu arada imam-hatiplere yapılmış bir zulüm”müş…

Bunların hepsi bile bile sözü uzatmak ve esastan uzaklaşmaktır.
Artık anlayın lütfen, bu rejim diyor ki; Bütün çocuklar benimdir, bu asla tartışılamaz. Ve ben onları istediğim şekilde eğitirim, istediğim şekilde yoğururum, istediğime kul yaparım.

Kurulduğu günden itibaren İslam’la savaşan bu sistem, bu savaşı çocuklar üzerinde yoğunlaştırmış ve çocuklar üzerinden yürüte gelmiştir.
İnsanımız bunu bir türlü kabullenememiş, kimi zaman cılız, kimi zaman biraz daha gür sesle itiraz etmiş, alın teriyle kurduğu imam-hatiplerle çıkış yolları aramıştır.

Müslüman halk ve rejim arasındaki mücadele genellikle imam-hatipler ve örtünme üzerinde yoğunlaşmış, imanlı gençlik ne zaman gelişip gürleşmiş, her defasında darbelerle budanmış, yolu tıkanmıştır.
Bugün gelinen son noktada mücadelenin taraflarına baktığımızda, rejim adına bazı köşelerde önceden çöreklenmiş son dinazorlar kalmıştır sahnede.

Tamamı İslami şuurla donanmışlardan olmasa da, dayatmacı despot rejimin karşısında dikilenlerin sesi bugün artık daha gür çıkmaktadır.

Tevhid adına düne göre çok daha net ve berrak bir şekilde taleplerini dillendirmekte, neyi reddettiklerini çok daha güzel bir şekilde ortaya koymaktadırlar.

Bugün rejim adına direnen son dinazorlar bilmelidir ki, çocuklar annelerinin babalarınındır, çocuklarımız bizimdir, asla devletin ve rejimin değildir!

Vergilerimizle yaptığımız o okullara, maaşlarını verdiğimiz o öğretmenlere niçin gönderiyoruz çocuklarımızı biliyor musunuz?
İki kere ikinin kaç ettiğini öğretsinler diye gönderiyoruz.

Matematiği, geometriyi öğrensinler diye gönderiyoruz.
Suyun kaç derecede donduğunu, kaç derecede kaynadığını öğretsinler diye gönderiyoruz.

Tarihi, coğrafyayı, fiziği, kimyayı öğretsinler diye gönderiyoruz.
Yoksa, çocuklarımızı devlete, rejime kul yapmanız için göndermiyoruz.
Kimi sevmelerini, kime tapmalarını öğretmeniz için göndermiyoruz
Çocuklarımızın kimi seveceğine, kime tapacağına ancak ve ancak babaları anneleri olarak biz karar veririz.
Kimi kendilerine örnek almaları gerektiğine ancak ve ancak biz karar veririz. Belirli bir yaşa geldiklerinde de kendileri karar verirler.

Yeter artık çocuklarımızı münafıklığa zorladığınız!
Pırıl pırıl kalplerini, beyinlerini iki yüzlülüğe zorladığınız yeter artık!
Bitsin artık minicik yavruların okulda Kemalist, evde Müslüman olmaları!
Yeter artık okulda Türk, evde Kürt oldukları!

Ne eşek olup yük altına girerim

Tags: Allah'ın huzuruna bir çocuk kadar saf çıkmak isterdim (İbni Hazım), Asla Devlet'in Değildir!, Çocuk ve İslam, Çocuklarımız Bizimdir, inanç, İslami Bilgiler, islami chat, islami sohbet, müslüman, Tevhid

Allah hakkında henüz hiçbir bilgisi olmayan çocuklara, Allah’ın ceza verici ve korkutucu olduğunu telkin etmek çok yanlış sonuçlar doğurur.

Bazı aileler, Allah korkusunu yanlış bir şekilde terbiye aracı olarak kullanmakta ve bu korkuyu “Annesinin sözünü dinlemeyeni Allah taş yapar!”, “Yemeğini yemeyeni cehennemde yakar!”, “Yalan söyleyenin dilini keser!” gibi cümlelerle çocuğun kafasına sokmaya çalışmaktadır. Bunun sonucunda yanlış bir Allah tasavvuru oluşmakla kalmaz, aynı zamanda sürekli kendini suçlayan ve aşağılayan bu çocuğun ruh sağlığı da bozulur.

Nitekim Mualla Öztürk , aşırı derecede gelişmiş “Allah korkusu” nun  ortaya çıkardığı bir takım rahatsızlıkları ele almakta ve çocuğun zamanla yenemediği mikrop, hastalık, ölüm gibi korkularının içinde ve başında Allah korkusunun olduğunu söylemektedir.

Dodurgalı’ya göre, bu duruma meydan vermekten kaçınılmalıdır. Hatta Allah’ın çocuklar için günah yazmadığı sık sık vurgulanarak çocuğun Allah’a yaklaşması temin edilmelidir. Kısaca, çocuğun Allah korkusu yerine Allah sevgisiyle yetişmesi gerekmektedir.

Çocuk, Allah’ın seven, koruyan, hoş gören, affeden, cezadan çok ödüllendiren bir varlık olduğunu öğrenmelidir.(1)

Tags: Allah Korkusu Terbiye Aracı Olarak Kullanılmalı mıdır?, cennet, Çocuk ve İslam, Çocukta, Dua, İslami Bilgiler, islami chat, islami sohbet

İslâm, çocuğun babası üzerindeki şu üç büyük hakkını dikkate alır:

–Temiz ve ahlâklı bir annenin seçimi.

–Güzel bir isim.

–Dinî terbiye.

İslâm, henüz dünyaya gelmenin çok ötelerinde bulunan bir çocuğun, babası üzerindeki birinci hakkını, “ona temiz ve ahlâklı bir anne seçmesi” olarak tespit etmekle, çocuk terbiyesini pedagogların ve sosyologların hayallerinin dahi varamayacağı bir noktadan başlatmış oluyor. Bir erkek, müstakbel eşini seçerken bu birinci ölçüde hassasiyet gösterdiği takdirde, üçüncü görevi büyük ölçüde rahatlayacaktır.

Tags: Çocuk ve İslam, dini bilgi, inanç, islam, islami bilgi, İslami Bilgiler, islami chat, islami sohbet, İslam’a Göre Çocuk Terbiyesi.., müslüman